ਆਕਲੈਂਡ (ਐੱਨ ਜੈੱਡ ਤਸਵੀਰ) ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਬੱਸ ਡਰਾਈਵਰਾਂ ਦੀ ਵਧਦੀ ਗਿਣਤੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਮੌਕੇ ਤੋਂ ਖੁੰਝਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਦੀਆਂ ਸਖ਼ਤ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ-ਭਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹੁਨਰਮੰਦ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਵੀਜ਼ਾ ਲਈ ਯੋਗਤਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਬਿਨੈਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਆਈਲੈਟਸ 6.5 (ਜਨਰਲ ਜਾਂ ਅਕਾਦਮਿਕ) ਦਾ ਸਕੋਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜਾਂ ਟੀਓਈਐੱਫਐੱਲ ਆਈਬੀਟੀ (79), ਪੀਟੀਈ ਅਕਾਦਮਿਕ (58), ਬੌ2 ਫਸਟ (176) ਜਾਂ ਓਈਟੀ (ਗ੍ਰੇਡ ਬੀ) ਵਰਗੇ ਟੈਸਟਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਕੋਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਈ ਬੱਸ ਡਰਾਈਵਰਾਂ ਨੇ ਆਰਐੱਨਜੈੱਡ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਬੈਂਚਮਾਰਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਲਾਈਨ ਲਈ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹੈ, ਕੁਝ ਡਰਾਈਵਰ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾ ਮਾਹਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਸਲਾਹਕਾਰ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ, ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਨਿਯਮ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਡਰਾਈਵਰਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਬਲਕਿ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸਟਾਫਿੰਗ ਦੇ ਵਿਆਪਕ ਦਬਾਅ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। 2023 ਵਿੱਚ, ਆਕਲੈਂਡ ਟ੍ਰਾਂਸਪੋਰਟ ਨੇ ਇੱਕ ਸਫਲ ਸਥਾਨਕ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਭਰਤੀ ਮੁਹਿੰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬੱਸ ਡਰਾਈਵਰਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। ਸਾਊਥ ਆਈਲੈਂਡ ਦਾ ਇੱਕ ਬੱਸ ਡਰਾਈਵਰ ਹੈ, ਰਾਜ ,ਜਿਸਨੇ ਇਸ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਡਰਾਈਵਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਖਤਮ ਹੋਣ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਉਪਨਾਮ ਵਰਤਣ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ‘ਤੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਛੇ ਵਾਰ ਪੀਟੀਈ ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵਾਰ ਆਈਲੈਟਸ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ‘ਤੇ ਲਗਭਗ $5000 ਖਰਚ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਰਾਜ ਸਾਰੇ ਛੇ ਪੀਟੀਈ ਅਕਾਦਮਿਕ ਟੈਸਟਾਂ ਵਿੱਚ 58 ਜਾਂ ਚਾਰ ਆਈਲੈਟਸ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ 6.5 ਸਕੋਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ। ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਬੱਸ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਉਸਨੂੰ ਭਰਤੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ 2023 ਵਿੱਚ ਫਿਜੀ ਤੋਂ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ “ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਦੋ ਸਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ,” । “ਇਸੇ ਲਈ ਮੈਂ ਆਇਆ ਹਾਂ।” ਉਸਦਾ ਵੀਜ਼ਾ ਅਕਤੂਬਰ ਵਿੱਚ ਨਵਿਆਉਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸਾਲ ਰਹਿ ਸਕੇਗਾ। ਰਾਜ ਇਹ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਸੀ ਕਿ ਵੀਜ਼ਾ ਐਕਸਟੈਂਸ਼ਨ ਅਤੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਅਰਜ਼ੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਪਾੜਾ ਕਿਉਂ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ “ਮੈਨੂੰ ਐਕਸਟੈਂਸ਼ਨ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ 4 ਅੰਕ [ਆਈਈਐਲਟੀਐਸ ਟੈਸਟ ਵਿੱਚ] ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਪਰ ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ ਲਈ 6.5 ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,” । ਮੌਜੂਦਾ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਮਾਲਕ ਵਰਕ ਵੀਜ਼ਾ ਧਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੀਜ਼ਾ ਨੂੰ ਐਕਸਟੈਂਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ 4 ਦੇ ਆਈਈਐਲਟੀਐਸ ਸਕੋਰ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰਾਜ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਵੀਜ਼ਾ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਿਜੀ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਕੋਈ ਵਿਕਲਪ ਨਹੀਂ ਹੈ। “ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਲਈ ਲਗਭਗ $30,000 ਖਰਚ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ,” ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਲਈ ਹਵਾਈ ਕਿਰਾਏ, ਕਿਰਾਏ ਦੇ ਖਰਚਿਆਂ ਅਤੇ ਕਾਰ ਖਰੀਦਦਾਰੀ ‘ਤੇ ਖਰਚ ਕੀਤੇ ਪੈਸੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ।
ਫਸਟ ਯੂਨੀਅਨ ਵਿਖੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬੱਸ ਕੋਆਰਡੀਨੇਟਰ ਹੇਲੀ ਕੋਰਟਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਯੂਨੀਅਨ ਨੂੰ ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੱਸ ਡਰਾਈਵਰਾਂ ਤੋਂ ਕਈ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ “ਸਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਬੱਸ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੀ ਹੈ,” । “ਜੇਕਰ ਉਹ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਕਾਮਿਆਂ ਦੀ ਭਰਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਕਾਮਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚ ਸਫਲਤਾ ਦਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।”
previous post
Related posts
- Comments
- Facebook comments
