ਆਕਲੈਂਡ (ਐੱਨ ਜੈੱਡ ਤਸਵੀਰ) ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲੇ ਵੱਧ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅੰਤ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਦੋਸਤ ਦੇ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸਥਾਨਕ ਕੌਂਸਲਾਂ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਏਜੰਸੀਆਂ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਮ੍ਰਿਤਕ ਨੂੰ ਆਦਰ ਅਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਆਖ਼ਰੀ ਵਿਦਾਈ ਮਿਲੇ।
ਸਰਕਾਰੀ ਅੰਕੜਿਆਂ ਮੁਤਾਬਕ, ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਆਕਲੈਂਡ ਕੌਂਸਲ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕਈ ਕ੍ਰੀਮੇਸ਼ਨ ਕਰਵਾਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਦਾਅਵਿਦਾਰ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਮਾਜਿਕ ਇਕੱਲੇਪਨ ਅਤੇ ਵਧਦੀ ਉਮਰ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਉੱਭਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਜਾਂ ਦੋਸਤ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਸਪਤਾਲ, ਪੁਲਿਸ ਅਤੇ ਫਿਊਨਰਲ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ Public Trust ਅਤੇ Perpetual Guardian ਵਰਗੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਵੀ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸਭ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨਾਕਾਮ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਕੌਂਸਲ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਤਹਿਤ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਰਾਈਸਟਚਰਚ ਸਮੇਤ ਕਈ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਊਨਰਲ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੌਂਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮ੍ਰਿਤਕ ਦਾ ਸਧਾਰਣ ਪਰ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਕਈ ਵਾਰ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਸਮਾਰੋਹ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫਿਊਨਰਲ ਸਟਾਫ਼ ਜਾਂ ਜਾਣੂ ਲੋਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਮ੍ਰਿਤਕ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾਪਨ ਵਿੱਚ ਵਿਦਾ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਵੈੱਲਿੰਗਟਨ, ਡੁਨੇਡਿਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕੌਂਸਲਾਂ ਨੇ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਦਰਜਨਾਂ ਲੋਕ ਬਿਨਾਂ ਵਾਰਸਾਂ ਦੇ ਮਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਫ਼ਨ ਜਾਂ ਕ੍ਰੀਮੇਸ਼ਨ ਦੀ ਲਾਗਤ ਸਰਕਾਰੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਭਰੀ ਗਈ। ਕਈ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ WINZ ਵੱਲੋਂ ਫਿਊਨਰਲ ਗ੍ਰਾਂਟ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਕਰਵਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਪਰਿਵਾਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਵੇ ਪਰ ਖ਼ਰਚਾ ਝੱਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸਿਰਫ਼ ਕਾਨੂੰਨੀ ਫ਼ਰਜ਼ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਮਾਜਿਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਵੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਸਮਾਜ ਦਾ ਫ਼ਰਜ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਮਾਮਲੇ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਇਕੱਲੇਪਨ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਆਬਾਦੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਕ ਟੁੱਟਣ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ‘ਤੇ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਬਿਨਾਂ ਵਾਰਸਾਂ ਦੇ ਮੌਤ — ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਸੰਸਕਾਰ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
